Anda Şiiri - Nevbahar Kabaklı

Bilmiyor insan yaşarken kederi
Acıtıyor da kesiliyor nefesi
Korkmaya gerek yok yarını bilmiyorsan
Şükret her sabah, uyanmışsan

Hikaye baştan anlatılmadı sana
Nasıl biteceği öğrenilmişti yolda
Bir çiçeği sev, sev bir yıldızı, denizi de
Her şeye iyi bak, çok da düşünme

Gamlanma, ağlama, geçiyor zamanla
Unutup üzenleri, kalmalı şu anda
Ne sesi kulağında ne eseri var sözünün
Gülümse, hala rengi mavi gökyüzünün