Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Anne gökte bir ışık anne parlak bir yıldız
Anne yoklukta bir düş ayda bir yaldız
Anne tutunulan bir dal dertlerin garip çizgisi
Anne gözümdeki yaşların bir virane dizgisi
Anneler için ne yazılsa, ne söylense az.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta