Anam Deyip Ağlar Gönül Şiiri - Ersin İlhan

Anam deyip ağlar gönül,
Kapın düştü araya.
Sensiz geçen her bir gün,
Hasret yazar yaraya.

Bir ana vardı başımda,
Duâ idi her sözü.
Gönlüm bulur huzurunu,
Bir bakışın, bir yüzü.

Gecem sensiz kararır,
Gündüzüm de dar olur.
Ana duası olmayınca,
Kulun yükü ağır olur.

Bir lokma sundun elinden,
Helâl idi, nur idi.
Şimdi dünya önümde,
Gönül yine kör idi.

Toprak oldum ezildim,
Ses etmedim, incinmedim.
Anam sağken bilmez idim,
Şimdi çok şey öğrendim.

Ey Yaradan, emanetin
Canımda saklı durur.
Anamı al rahmetine,
Beni de affet olur.