Anam, Anam çarşambaya kırkın doluyor
Seni andıkca kalbime acı, içime hüzün doluyor
Sonbaharda tüm yapraklar soluyor
Yapraklar misali soldun sen Anam
Çok çileler çektin yüzün gülmedi
Çok hastalık çektin acın dinmedi
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta