BEN AĞLADIM
ANALAR AĞLAMASIN
Doğduğumda kıçıma yemişim
İlk şaplağı ağlamışım
Anam sarmalamış beni
Sevmiş avutmuş
Kursağıma ilk lokma akmış
Anamın ak sütü
Ak memesinden
Hasta olduğumda
Benden önce çıkardı ateşi
Sabahlardı başucumda
Çerroklar anlatırdı
Bebörekti masal kahramanım
Uzun kış gecelerinde
Göğsünde uyuturdu üşümeyim diye
Sabahları horozlar ötene kadar
Sürekli anne sevgisi
Evlat nöbeti
Açınca gözlerimi
Güller açılırdı yüzünde
Büyüdüm sonra
Bir zaman bekledi zindanın kapısını
Haramilere direndi
Kuzgun elindeki palazını almak için
Kanlı pençelere parçalattı yüzünü
Yıllar kovaladı yılları
Acısına derman
Yarasına merhem
Bulmaktı çabam
Yavaş, yavaş alıştırdı
Ufak, ufak korkuttu
Ansızın terk etti…
İlk gün yemiştim şaplağı kıçıma
Avutmuştu sarmıştı, sarmalamıştı anam
Feleğin tokadını yedim yüzüme
Ağladım ilk günkü kadar
Avutanım yok.
27 / 12 / 2009 - MAKSEV- MALTEPE
Mehmet Doğan 5Kayıt Tarihi : 17.4.2010 23:25:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Feleğin tokadını yedim yüzüme ağladım ilk günkü kadar avutanım yok.
yüreginize sağlık.Çok güzel
TÜM YORUMLAR (1)