Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok ilginç, çok ustaca ve etkileyici bir şiir. Yeni keşfettim - aynen şairini yeni tanımaktan mutlu olduğum gibi. Gönlünüze sağlık Hilal Hanım..
Nazım Güvenç
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta