An Şiiri - Hüsamettin Alpaslan

AN

Geceler ihbarlı gelir,Gün bitiminde...
Kandil dağı eteklerinde,
Mehmetçiğin göğsünde;
Gözle, Gezin, Arpacıkla, Silme, Tepesinin ardından...

Lakin! ..
Upuzundur yaşam...
Vatana olan borcun ödeme zorunluluğu olduğundan.

Oysa! ...
Acılar bile ertelenebilirdi;
Hainler, Elleri arkadan bağlanıp, sallandırılabilseydi darağacında,
Yaşam yok pahasına! ...

Oysa! ...
Üşüdü aç dağlara devrilen yıldız! ...
Mehmetçiğin, ihanete göğüs gerdiği yerde! ...

Oysa! ...
Gün karanlıktı ihanetin gölgesinde! ...
Sırf bu yüzden,
hedef belirledi namlular,
Mehmetçiğin pusuya düştüğü yerde,
Gözden, Gezden, Arpacığın, Silme, Tepesinden,
Türkün göğüs kafesinden! ...

Oysa! ...
Su,
Ses,
Zaman...
Yitik,
Eski,
V ATAN...
Vuruldu,
Düştü,
Önde,
Duran,

Bir,
Adım,
Öne,
Çıktı,
Geride,
Kalan...
Baktı! ..
VATAN,
Başucunda,
Vurulup,
Yatan...
İşte O an!
Yarıldı,
Mekan...
Durdu,
Zaman...
Çünkü! ..
Mehmetçikti,
Kabre,
Konan...