Sen Fatih Sultan’ın emanetisin,
Mahmut Çağırgan’ın bereketisin,
Fevzi Çakmak’ın ikametgâhısın,
Adı yüce kendi cüce Alucra.
Dağları taşları çiçek cenneti,
Yaylası, ovası, Kelkit vadisi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel dizeler tebrikler...
Alucra-yı sadece duydum ,
Şiirinizi okuduktan sonra gitmiş kadar oldum,
Kaleminiz var olsun,tam-puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta