Alperen Köktaş Şiirleri

19

ŞİİR


12

TAKİPÇİ

Alperen Köktaş

Unut dedin, ben adımı unuttum,
Bütün gül bahçelerini kuruttum,
Gökyüzüm kapandı, sen o buluttun,
Çehren gözümden hiç gitmedi gülüm.

Derler ki: zamanla tüm dertler geçer,

Devamını Oku
Alperen Köktaş

Gönül yarası değil ki hayat yasası
Açtığın yara en derini en hassası
Yetmez ki uğrunda çektiğim gam ve keder
Gözlerinden aldığım ölüm hazzı yeter

Devamını Oku
Alperen Köktaş

Geçti ömrümün de yarısı
Kalmadı ki yaşam tasası
Yoktur artık ne gam ne keder
Yalnız düşlemek bile yeter

Emaneti vücut toprağın

Devamını Oku
Alperen Köktaş

Söylesene ne kaldı yaşanacak
Geçen her gün dertlerimiz artacak
Neden düşmanlık edersin ey zaman
Umutlar da seninle yok olacak

Ne oldu söyleyin bu ölen de kim

Devamını Oku
Alperen Köktaş

Kimse olmayacak yarana merhem
Bulamayacaksın derdine deva
Yarınlar aslında her zaman müphem
Dünden kalan hatıranın ardına

Devamını Oku
Alperen Köktaş

Neden?
Sorma bu soruyu bana
Bilsem cevabını gelir miydim kapına
Küser miydim hiç ümit dolu yarına
Atar mıydım kendimi gecenin ortasına
Liman yanalı

Devamını Oku
Alperen Köktaş

Geçen on yedi yıl gibi geçiyor gençliğim
Bundan sonra ne yapacağım yok bir bildiğim Amma uzaklaşıyor bir bir sevdiğim her şey
Kalmadı artık yapabileceğim pek bir şey


Hadde ulaşmaya da kaldı tam kırk beş sene

Devamını Oku
Alperen Köktaş

Artık bir anlam ifade etmiyor ne sesin ne de sessizliğin
Gömdüm seni de sahipsizler mezarlığına
Bilirim korkarsın yalnızlıktan ama sakın ye's e kapılma
Serpiştirdim senden kalan hayallerimi de toprağına
Belkide yeşerir hayallerim ümit olursun başkalarına

Devamını Oku