Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Gün ışığı çeker,dürerdi erken
Gecenin üstümdeki yorgan yogan karanlığını,
Rüzgârlar saçımı tarardı
Çiğli yapraklar yıkardı yüzümü ıslak ıslak
Güneş benim için doğardı
Tatlı umutlara nispet,

Onaltıncı asır sonlarında
Bir İran seferinde
Tebriz'i almıştı
Özdemiroğlu Osman.
Ama ne çare ki
Ecel vermedi aman.

Bu yaşa gelinceye dek
Hırsızlık bilmezdim ben de
Bütün çocuklar gibi.
Ama yok mu bu yaş
Yok mu bu çağ?
Ve delikanlılık...

Yıllanmış şarap oldum boş kadehlere doldum
Doldukça da boşaldım boşaldıkça da doldum.
Huzura çıkmadan ben huzuru arıyorum
Ömür boyu karayken şimdi ağarıyorum...

Gözlerim takılıyor güzellik çengeline
Kopamıyorum ne de ondan kurtuluyorum,
Gönlüm ise yerleşmiş aşkının çemberine
Peşin sıra bak dönüp dönüp de duruyorum...

Gözlerim kararıyor başım fır fır dönüyor

Karar verene ait devam ya istifa et
İstifa ettin mi de kalkmalı bu icazet...
Ne HİNT KAST SİSTEMİ'DİR ne AHİLİK siyaset...
Kendine güvenene engel olma yarışta...

Parti disiplinidir diye sürer vesayet

Dizilsin sıra sıra gelsin cümle çiçekler
Kılsın kokularıyla kutsal son namazımı...
Birleşerek onlardan oluşsun tüm çelenkler
Kapanıp toprağıma süslesin mezarımı...

Helâlliğimi duymak çiçeklerin dilinden

Sıla acısı zor şairim
Yabanda özgür ülkene hasret
NAZIM HİKMET'çe yaşamak
Ha gayret...ha gayret...
Sevginin,umudun gözüyle
Geleceğe bakmak

Cumhurbaşkanı olmak...bu kadar kolay olmak:
Laikliği unutmak...yabana toprak satmak...
Türbanı simge yapıp din diye cihat açmak...
Devleti hasım tutup dış Yargıya çıkarmak...
Laik Cumhuriyetten din devleti yaratmak...

İçini yiyip seni de
Denize atıverdiler değil mi?
Yalnız sen değilsin
Böyle atılmış
Kendi hâline bırakılmış.
Hasret,acı ve aşk bitirdi