Sırtımdaki yükler ve ben inatla düşmeye devam ederken,
Uyardı; tüm kavramlar, tüm uyarıcılar, tüm inançlar, tüm tümlemeler!
Şirk yeniden yazıldı, ben yazdım, kurallar değişti, vahy etti Cebrail.
Durmadı, ben aynı hırsla düştüm her daim.
Zerdali bir umut sarardı sonbaharın koynunda.
Yağmurlar döküldü kentlinin dudağından, ve birde isyanlar!
Sustu babam. Beni öylesine düşerken görünce.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta