Aydınlıktan karanlığa alışır insan.
Mevsimlere alışır.
Bile, bile
Göre, göre.
Ortama alışır insan.
Gidenlere alışır,
Yalnızlığa,
Acıya alışır.
Sessizce,
Suskunca,
Sıradanlaşarak alışır.
Gözyaşı dökerek,
Kabullenerek,
Unutmak için alışır insan.
Alışmak sevmekten zor gelse de,
Sineye çekerek alışır insan.
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 13:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!