Ali'ye Selman olasın Şiiri - Ahmet Murat ...

Ali deyip cem duran erenler,
Nerdesiniz?
Zulüm kat kat binerken bu göğün altına,
Küfrün gölgesi uzarken alnımıza,
Allah’ın kılıcı diye andığımız adalet,
Ali nerdesin?

Mercidâbık ovası hâlâ sıcak,
Toprak unutmamış adımları.
Sekiz aşiretin adı rüzgârda,
Kılıçlar belde değil artık,
Ama niyet hâlâ bilenmiş,
Dost, hâlâ dostluğun imtihanında.

Hakk’ı savunmanın da bir bedeli var,
Bende bir can kaldı, onu da yol bilir.
Pirim Ali nasıl durduysa dara karşı,
Öyle durur insan,
Cenk dediğin bazen meydan değil,
Bazen susmamaktır.

Haydi erenler, bir olalım,
Silah omuzda değil,
Yürek hizasında dursun.
Hasan ile Hüseyin’in öcü
Kanla değil,
Adaletle sorulsun.

Kerbelâ bir tarih değildir yoldaş,
Kerbelâ her gün yeniden kurulur.
Ve her gün biri sorar kendine:
Zalim mi olacağım,
Yoksa Ali deyip
Dik mi duracağım?

Canım kurban erenlerin yoluna,
Pir pirim Ali—
Adın geçince eğilir başım.
Aşk meyiyle yanayım, tutuşayım,
Canım kurban sana
Gül yüzlü Muhammed.

Hak diyelim,
Hak divanına oturalım.
Defter açılsın, satır saklanmasın,
Haklı alsın hakkını,
Haksız versin gasp ettiğini.
Ne eksik kalsın,
Ne örtülsün.

Ben garip Can Ahmet’im yoldaş,
Bir can ile geldim bu âleme.
Ne malım var, ne mühürlü adım,
O bir can da
Kurban olsun
Hakk’ın yoluna.

Hakkın deyip
Hak makamını
Gasp edenler—
Sanmayın ki gök sağırdır.
Bir gün
Sizin de adınız okunur,
Sizin de hesabınız sorulur.

Tan deyip ham gecede
Parlayanlar,
Bilmez misiniz:
Ham gecenin karanlığı
Işığı borçlu verir.
Vakti gelir,
O ışığın bedeli
Sizden de sorulur.

Ya Hızır,
Derdime dermansın.
Hakkın makamında
Bir can, bir tanıksın.
Dâr divanının
En baş halkasısın,
Gönlümün sultanısın

Ya Hızır.
Gönlümün sultanı,
Bağımın bülbülü,
Dostun nefesisin.
Allah’a Selman’dır adın,
Yolun,
Ve duruşun.

Ve şunu bilin:
Hak susmaz.
Gecikir sanılan her hesap
Zamana değil,
İnsanın içine yazılır.
Adın anıldığında titriyorsa yüreğin—
İşte hüküm oradadır.
Ne savunma kalır,
Ne mazeret.
Dâr kurulur,
Söz biter.