yapraklar sararır, rüzgâr usulca döker,
güneş solgun bir tebessüm bırakır geride. Dallar çıplak kalır, gökyüzü gri bir örtü;
anılar dökülür toprağa, sessiz bir hüzünle. Ama kökler derinlerde saklar baharı,
kışın altında filizlenir umut, yeşil bir sır. Sonra bir sabah, tomurcuklar patlar sessizce;
hazan biter, hayat yeniden çiçeklenir coşkuyla.
''kötü yaşam yoktur yaşamı kötüleştiren bir kısım insanlar vardır''
kibirden, dünyaya tamahından, haramı helal görecek kadar değişmekten, makam mevki hırsından velhasıl Allah'ın (c.c) kendisine şah damarından yakın gerçeğini unutmasından, umursamamasından yapar bunu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!