Bir mevsim diyemem sana dört dururken
Gün göremem gülemem dert dururken
Hayat diye bildiğim tek sen dururken
Başka Eylül bilmem tek sen dururken
İstediğin Gül Sevil Dünya seninle yeşil
Aç ufkumu doyurayım
Seni sevdim mesut olayım
Ömrümün her anını
Tek senle tek senle
tek senle yaşayım
Kapatsam gözlerimi
Seni hiiç görmemiş gibi yaşasam baştan
Bir başımayken ,kendi halimeyken
Dert bilmez,çile dolu gece bilmez hallerime
Umut neydi gözleri de yok olmak mıydı?
Kaleme bile söz geçmiyorken,
Kalbe nasıl söz geçsin söyler misin?
Her bir uzvum zikir de seni sayıklarken,
Tek kıvılcımı güneş gibi ısırırken,
Sel gözden akıyor ırmaktan değil
Göl olmuş etrafım pınardan değil
Aşk bilen kimseye gönülden eğil
Hâl bilmez birine etmesen meyil
Yılların geçsede hiç umutlanma
Artık yazmayı bırak Ali
Hatta unutmaya çalış
Kaderinin çizgisinde olamayanlarla yine ve tekrar başladı bir bitiş
Belliki bir barış olmuş geçmişiyle
Belliki bir tanış olmuş uzak yaban ellerle
Yine karanlığa gir saklan siğnen
Küstüm sana felek anmam adını
Unuttum bir zamanki şöhretini şanını
Sen değil misin karartan yarınları
Unuttum seni gözüme gözükme benim
Unuttun mu sözlerimi sana hitaben,
Döktürmüştüm kendimi resmen uğruna.
Havada anlamsız kalırken lisanlar üstelik,
Görmediğin bilmediğin tek ben kalmıştım birden.
Çok çektim umursuz halini bir zaman
Anlayacak dedim ,bilecek hissedecek
Nerdeee...
Bir lahza düşünüp zulmüne bir baksan.
Yazdığın duygu dolu şiirleri silerdin
Beni nerelere koyman gerekirken,
Sevaplarla dolu ruhumda
Ne Dünya koydun ne ahiret
Görünce gülerdi gözlerim
Ne gülüş koydun ne marifet
Gel Güneş doğardı yüzüme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!