Şair hâlâ yaşamakta olduğundan hayatının yazıya geçirilmesini istememiştir.
Camlar
Buğulu camlar ağlardı her sabah dairenin servisinde.
Camların gözyaşlarını silerdim ve onlara derdim ki;
"Ağlamayın, ağlamayın. Size söylenene inanmayın."
Ama onlar daha çok ağlardı o zaman.
Perdeler kapanıyor kısa tiyatromda
Ordular asker, ben umut zaiyatında
Unuttum yolu İstiklâl'i çıkarken,
Bir martı kovalıyorum Galata'yı seyrederken
Devam ettim yürüyerek düşünmeğe,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!