Ömür bize emanettir,
Veren alacak birgün.
Bakıp süsleyip durduğun:
Tenin solacak birgün.
Uyma nefis, şeytana.
Fitneyi yasaklar ku‘ran.
Lazim uzak durmak ondan.
Sahıpsız değildir meydan.
Hesap sorulacak senden…
Korunmak lazım fitneden.
Alemlerin efendisinin tenindendir güller,
Bir çok esrarı taşımaktadır güller,
Gülün esrarını anltamaktan acızdır diller,
Onun için aşıktır güle bülbüller...
Güzel kokuludur renga, renk güller,
Dünyada yaşıyoruz,
Sanki yapayalnızız.
Bir çok beden dolaşır:
Ruhsuz ve hemde başsız.
Güller çiçek açmıyor:
Ahlak sukut etti, haya hicrette.
Edep kalmamıştır yaşlıda, gençte.
İsraf yayğınlaştı şehirde, köyde.
Adetler değişti bak günümüzde.
Dedesinden utanıyor torunlar,
Yaz ayları gelince,
Açar bütün çiçekler.
Dostlardan ayrılığa,
Dayanmıyor yürekler.
İnsan için çok acı,
Kalmadı köylerde eskiden eser.
O güzel binalar hep harap olmuş.
Nazlı, nazlı akıp duran dereler,
Şimdi bir çokları akmaz kurumuş.
Köyler bir zamanlar neşeli idi.
Elime alıp kalemi anlatayım halimi:
Dolaşsam dünyayı, gezsem cihanı,
Ana kucağıdır en güzel yanı.
Güvenme dünyaya fanidir, fani.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!