Ali Ekber Çelik Şiirleri - Şair Ali Ekbe ...

Karatma gecelerinide yaşadım

Daha o zaman küçüktüm çok

Oysa ne bilirdi beş yaşındaki çocuk

Daldan yapraklar
Avuçlardan umutlar
Bedenlerden canlar
Uçup gidiyorsa
Kış gelmiş
Bir ağaca

Bir grup, genç nağra atıyor kadırga liman caddesinde..
Televizyon da, Dallas, küçük ev, Şahin Tepesi...
Üç sokak ötede karşı grup..
Bir oyun oynanıyor herhal mahallemde...
Kıçı başı ayrı oynayan adamlar kol geziyor..
Siren sesleri tiz geliyor, duydum ki 17 yaşında bir çocuk, vicdan bekliyor hipokrata yemin etmiş adamlardan.. Hava ayaza mı çekti ne, rüzgâr poyrazdan sert esiyor...

Anlatmak istediğim o kadar çok şey varki...
Ne ben anlatabiliyorum, nede kelimelerim yetiyor.
Anlayacağın bir çıkmazın içindeyim...
Bir el ver kurtar beni...

Bir zamanlar bir ağaç vardı

Çok uzun dallı gür yapraklı

İnsanlar gölgesinde oturur hayal kurardı

Dışarda bir kedi çığlığı, gökyüzü yırtılıyor sanki.
Geçmişten gelen hatalarımın yükü sırtımda, güneş de doğmuyor şimdi. Hani Cemre son evresindeydi, hani bahar gelecekti. Biz hangi kışta kaldıkta, baharı özledik...

Devrilmezdi çınar içine kurt düşmese...
Kurumazdı papatya adam fal bakmak için koparmasa..
Yaşamak yaşlanmak bir nefeslik o'da olanda

Bu gün sensizliğe
Bir adım daha yaklaştım
Dalından kopmuş
Rüzgãra kapılan yaprak misli
O'ysa avuçlarım tutunmuştu yüreğine
Şimdi tutunduğum yerden sürülüyor

Bir zamanı yaşamalıyım

Zamansızlığın içinde

Vurdum duymaz olmalıyım

Bir harften çıkarız yola

Bazen uzun olur kelimeler

Yazmak istedilerimizi