Ali Akar Şiirleri - Şair Ali Akar

Bu hissettiğim şeyin adı
Çaresizlik mi acaba
Elim kolum bağlı değil ama
Yapacak bir şey de bulamıyorum
Ondan bu çelişki galiba

Karanlıktan korktuğun zamanlar gözünde en güzel anıyı canlandırırsın
Beraber üç beş kişisinizdir ya da
Sevdiğinle baş başa kaldığın andır sahne
Elini tutmuşsundur birilerinin
Sıkıca kavrarsın farkında olmadan yorganını sıkarak
Sonra onun gözündeki bir bakışı yakalarsın

Buğulu bir çift göz
Amaçsız umarsız bir dünyada
Saklambaç oynar gibi yanlızlıkla
Oturduğu masada iki sandalye ama biri hep boş
Yaren bir sigara iki nefes dumanla içmeden sarhoş
Ama sen durma geri kalan zamanla durmadan koş

Yuvarlanan kayalar gibiyim

Ardım sıra gelen toz duman kötülük

Bir an olsun bırakmazken peşimi ve

Ak gün

Aklımda yarını saklı sabah gün

Ağartısını tesbihimde sakladığım safak

Gittiğin yerlerde ne haldesin kim bilir
Yalnızlığı almıştın yanına
Aklında binbir telaş varken
Aşksız bıraktığın ben değildim sadece

Gittin ya nasılsın kim bilir

Kurban olayım sana
Sev beni ne olur
Ömrüme karşilık olsun
Gül bana ne olur

Sana eller bakmasın

Köşeyi dönünce karşına çıkıveren en yakınının yüzünde bıraktığı ize benziyor sesinden geriye kalan...

Alışkanlıkların bir yerden sonra kanıksandığı zamanlar vardır ya hani! Farkına varmadan başlarlar hani. Bir yudum içkiyi izleyen sonra ki yudum gibi

Durduk yere özlenilen ve aslında özlenmeye gerek olmayan şeyler vardır ya hani
Hah işte o misal bir tat bırakıyor insanın damağında. Ki oysa her gün zaten alıyorken o tadı senli zamanların içinde. Ama yine de özletiyor işte bilinçsizce.

Yatağımı toplamadan çıktım dışarı bu gün
Alel acele bir hal vardı ruhumda sanki ve
Ayaklarımın gittiği yeri bilmeden döndüm sokağı

Bu gün biraz garibim evet
İlk günümü hatırladım, senli

Öncelikle bilmelisin ki bu bir savaş ya da mücadele değil. Ve yine bilmelisin ki yaşananlar ya da niyetlerin hiç biri içten pazarlıkla ortaya konmuş değildiler. Seninle yaşadığımız bu garip ''ilişki''nin nedenleri ve sonuçları hakkında da bir yorumda bulunmak istemiyorum. Ve sana bakışımda seni gördüğüm hal ve vaziyetin en küçük bir kötü baklış içermediğini en başından en sonuna sadece ama sadece çocukluk masumiyetinde bir nazarla olduğunu da bilmelisin. Şu zamana kadar geçenlerden sonra sana kızgınlık neredeyse hiç yok içimde. Bir iki sitemin olmasını da anlayışla karşılayacağını düşünüyorum. Şu satırların yazılış sebebi ya da bunlardan sonra gelecekler hakkında da en küçük fikrim ve beklentimin olmadığını da bilmeni isterim. Şu ana kadar okuduğun kısımdan sonra yazılı dilin diplomasi havasında olduğunu görecek ve belki bu durumdan rahatsız bile olacaksın. Ama olma.

Senin beni görüş ya da bana bakış şeklinde emin olduğum tek konu bana saygının olduğu. Belki acımayla karışık biraz da sevgi vardı. Küçük bazı anlarda gerçeğe yakın olduğu da oldu sanırım. Bu da muhim değil. Sorun da değil. Sen sanıyorsun ki bu adam bir karar aldı ya da ne bileyim sana bakışımda bir değişme var. Hayır. Bende olan en gerçek hal sanırım umutsuzluk. Hem de her dönemde. Yani seninle iyiyken bile böyleydi. Çünkü bu belirsiz haller bendeki paranoyanın içinde karamsarlığımı döküyordu ortaya. Eh senin de benden çok iyi olmadığın hayatın güzelliğine bakışı düşününce sanırım bu bizim yaşam şartlarımızın bir getirisi gibi geliyor bana.

Ve evet seni çok istedim. Çok beğendim. Çok takdir ettim. Benim seni görüşüm başkalarına göre abartılı gelebilirdi hatta senin bile zaman zaman abartma dediğin zamanlar oldu. Oysa bunlar abartı değillerdi. Hani bir deyiş var ya kuzguna yavrusu kuğu gibidir. O misal biraz da. Ben seninleyken dünyanın en güzel kadını en seksi en zeki ya da her ne haltda en iyi olanı umrumda olmuyor. Bu senin yeterince iyi olmadığından değil benim seni bana fazlasıyla yeterli görmemden kaynaklanıyordu. Hele ki düşününce sende olanların farkına varmayan dünyaya biraz da alaycı bir ifadeyle baktığım çok olmuştur. Hey yavrum hey kadının hasını ben kaptım der bir ifadeye sahip olduğum anlarda yani. Çünkü gerçekten öyleydi ve gerçekten çoğu insanın kadrini kıymetini anlamayacağı bir durum ve tavırdı duruştu kapasiteydi sendeki. Ve galiba sen de hep bunun anlaşılması, farkına varılması için bakınıp durdun etrafa. Belki farkında bile olmadan hem de. Neden sonra karşına çıkan ve seni sendeki her şeyi farkedip anlayan ve değer veren kişinin ben olması tek eksi yöndü galiba. Çünkü yine sanırım sen bu kişinin çok daha farklı şekil, konum ve meziyetlerle hatta tavırlarla olmasını istiyordun. Eh bu sebepledir ki sana kızamıyorum. Aslına bakarsan ne yapmış olursan ol sana kızamayışımın en büyük sebeplerinden biridir bu. Ve hayır sana bunları söylerken kedi ciğer durumuyla ya da nasılsa elimden gitti ya da nasılsa vazgeçtim ondan dur iki döktüreyim tavrıyla yazmıyorum. Bilakis ben seni sevmekten bir an bile vazgeçmedim. Öyle değil midir ki zaten. Sevgi sözleşme imzalayarak alınıp verilmez değil mi. Ve evet bunları yazıyorum, yazarken de rahatım, acı içimde yaşamaktayken ve seni delice özlerken. Ve evet bu bir yerde bir tür veda bile sayılır ki aslında sen o vedayı çoktan etmişken. Sadece seni anladığımı bilmeni istiyorum. Yaptığın ve yapmadığın her şeyde hem de. Kızsam da küssem de içten içe sitemler etsem de yine de anladım ve anlıyorum.