Duruyor karşında
En karanlık anları aydınlatan gözleri
Kalabalıklar arasından tutup çeken zarif sesi
Her zaman ılık olan teni
Ama bir sorun var
Tanıdık bir iz kalmamış
Gözünde yaşama dair bir iz yok
O sakinleştirici sesi duyulmuyor
Ürpertici bir sessizlik sarmış etrafı
…
Dikkatini çeker elleri
Eskisinden ne değişik
Bir parça buzdan farksız
Değil hiçbir şey aynı
Peki ya neydi adı
Zorluyorsun kendini
Ancak yok imkânı
Hatırlamıyorsun
Bozuyor sessizliği uzaktan gelen siren sesi
Anlıyorsun geç olduğunu
Yeniden devam edebilir ebedi uykusuna
Anlamıyorsun
Anlasana…
Kayıt Tarihi : 29.11.2025 23:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!