Ah Aleda,
Adını anmadan da kanıyor içim artık.
Sesin yok,
ama susuşun her yerde.
Zaman, senden arta kalan
en ağır yalan.
Gidişin bir kapı değildi,
duvar oldu bana.
Dokundukça çoğalan,
kaçtıkça uzayan.
Ben hâlâ aynı yerdeyim,
yer değiştiren sadece kalbim.
Bazı geceler
yaşamadığımıza inanıyorum.
Bir rüya gibi
yarım bırakılmış bir cümle.
Uyanıyorum—
eksiksin,
ama eksik olduğun yer bile dolu seninle.
İçimde büyüyen bu sessizlik
senin adınla konuşuyor.
Ne söylesem sana geç kalmış,
ne susam tam zamanında.
Harflerin küsmüş bana,
cümlelerim yetim.
Artık beklemek bile
bir çeşit vedaya dönüştü.
Gelmeyeceğini bilerek
yer açıyorum sana.
Belki bu yüzden
gitmiyorsun benden.
Ah Aleda,
Eğer bir gün adımı
bir yabancının ağzında duyarsan,
bil ki
ben hâlâ buradayım.
Eksik,
ama senden vazgeçmeyecek kadar tamam.
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 10:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!