Ben bu aptal gönlümün safi aptallığından
Ne acıdan kurtuldum ne de bundan ders aldım
Aşka karşı duyduğum aşkın kutsallığından
Her gün sabırda kaldım, içten içe hırs aldım
Arı sandım kendimi, çiçek çiçek dolaştım
Zaman zaman dışlandım kendim ile dalaştım
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta