ZAFER Atatürk demekti!
Emek, sevgi, hoşgörüydü bende hep,
On kasım bile tatil diye çocukluk yıllarımda
Ölümüne sevinirdik, özgürlüktü belleğimde…
İyi ki doğmuş, büyümüşüm böyle bir ülkede
Asra ermedi kurduğun ülkü
Çeyrek kala başladı tiksinti.
Bir bir yok edilirken ilkelerin,
Cepler doldu vatan bölündü.
Daima parlatıldı miras yıldızlar
Saman alevi gibi girdin hücrelerime
Asırlık çınar kökleri olmasaydı keşke içimi yakan kor.
Söndürebilseydim şu an, aman diyerek bakmadan arkama
Ve kandırılmamış olsaydım keşke, çok önemli önemsizliklerde
Solar tüm renkler söylenecek ne bir kelime artık ne hece,
Kasvetli bir akşam karanlık bir gece.
Çiçekler topladım sana
Bir sürü, demet demet isimlerini bilemediğim,
İçlerinde en güzeli sarıpapatya.
Belki sana benzediğinden ya da ben çok sevdiğimden,
Sana sevgimi en iyi onun adıyla ifademden kim bilir...
Kaldırmadıkça sen engelleri
Anlatamam sana sevgimi
Alışamadım,sindiremedim içime.
Bir var,bir yok hallerini.
Ne varsa sana dair kalbimde,
En derinde saklı,ait olan ikimize
Kınalı kuzular bir-bir giderken
Utanıyorum siyaset üretmemekten.
Çorbada bir tutam tuzum yokken
İstifa ediyorum ben muhalefetten.
Kaldıysa bir parça akıl, izan;
(Damla gözüyle)
Adıma olsaydı benimde,
Bir şarkı bir şiir, noktası virgülüne…
Ezber eder, mıh gibi kazırdım beynime
Bir yazan olsaydı; taşırdım ebediyete.
DÜNDEN BUGÜNDEN
Renk hiç değişmedi
Kan kırmızı al bayrağım
Nedense,ay ile yıldızı
Bir türlü buluşturamadım.
Hani can gibi sımsıcak,
Korunası ürkek.
Taze bahar kokulu çiçek
İnce cam dokunsam kırılıverecek.
Ak tende pamuk yumuşaklığı.
(GİRESUN)
Bir utancı gizler gibi,
Duman inmiş kaleden aşağı.
Görmesin, dedesi Osman Ağa.
Kahpe pusuya gelmiş uşağı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!