Tomurcuk zamanıydı baharın. Güzel de güneş vardı. Neşe katıyordu bahar, güzel kılıyordu hayatı. Konmuştu dişi serçe dala, ezbere şakıyor, sevinçten çığlık atıyordu.
Uzaktan gördü dişi serçe. Ala bir serçe kuşu, hava güzel o titriyor ve ağlıyordu. Kondu yanına serçenin, sildi yaşlarını gözlerinin. Nedir bu halin?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta