pencereme taş atmadığı zamanlarda güneş
gözyaşları süzülür bulutların camlarda
içinde anıların hazzı kulakların çınlar
seni düşündüğüm akşamlarda.
her gece üstüme örterim gökyüzünü zifiri
sen ruhumu yalnızlığın zindanına attığında
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta