Arşın, kızıl bir ufka batarken, uzak yeri
Hep bende kaldı gözlerin, akşam vakitleri.
Akşam kadar melûl ve de akşam kadar derin,
Dillendi simsiyah gecenin aşkı gözlerin:
Hicranla baktı, “gökyüzüdür hep, yerim”, dedi.
“Kaybolduğunda sen, yine ben beklerim”, dedi.
Tâlih bu, göklerin de senin gözlerin kadar,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta