Bir zeybek misali dimdik durdum karşında,
Ta ki o gözler nefretle dolana kadar.
Ne can ne hayat bıraktın ardında,
Kulaklarım sesini duyana kadar.
Ben ki şimdiye dek ağlamamış olan şair,
Süzüldü teker teker yaşlarım.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta