Güneş batıyor yine adanın arkasında,
Sandalların gölgesi uzadı akşam üstü.
Kıpırdaşan dalgalar uykuya dalar gibi,
Sanki göz kırpıyor,bana bu akşam üstü.
Kuşların cıvıltısı susmuş,yoklarmış gibi,
Kurbağaların vak vakları duyuluyorken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gönül dostum samimi duyguların için çok teşekkür eder,saygılar sunarım.
Merhaba Güzel dost; Yaşamın içinden güzele, güzelliklere ve sevgiye dair güzel ve samimi duyguların Gönül telinizde sözle bütünselleştirilerek duygusal yüzeye taşınmış çok güzel bir şiirini haz alarak özümseyerek okudum, tam puanımla saygılar sunarım, Saygılarımla+ant'…………Aşık Korhani/Kanber ORHAN
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta