Her gün biraz daha öldürüyorum seni içimde,
Her an bir adım daha yaklaşırken kendi sonuma
Bende gönlümü kana buladım sayende,
En sevdiğimle vedalaşırken bir akşam efkarında...
Dokunduğun ne varsa ruhumda, acıyla yoğurdum
Kurduğum her hayal siyahlar içinde artık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta