Akrostiş Şiiri - Orhan Karakulak

Pırangalanmış acılarla çakıldım yine.
Elimde bir bardak çay...
Nihayete kavuşmuş mutluluğun hüznü gözlerimde...
Camların silinmemiş olması önemli değil nedense.
Eylülün karamsarlığını yansıtıyor belki de.
Ruhsuz gibiydim ikinci yudumu aldığımda
Elimde mutluluğum vardı ya...
Mantomu giyip dolaşmak istedim bulutların altında.
Derken birkaç insan üşüyor gibi sokakta.
Ellerimin ısındığını hissettim.Çayım vardı ya...

Sokak soğuk,odam sıcak ben neden üşüyorum?
Oda boş bir ben varım,bir de yoldaşım,bardağım...
Neden yapraklar sararmış ağarmış iyice saçlarım?
Bahar gelecekmiş, çayım biter mi, üzülür müyüm?
Akşamları ağaçların uğultusu tırmalar mı ruhumu?
Hayattan zevk alır mıyım yudum yudum?
Akıbetim bir yudum çaya bağlı ya!
Rahatlık bir bardak çayda saklı ya!