Aklımda hep Şiiri - Murat Ülkü

Aklımda hep o ela gözlerin, eriyor içim,
Kaderin ağında sanki bir garip kuş gibiyim.
Bakışların hançer misali değer bağrıma,
Bir ömür adadım senin o sessiz çağrına.
​
​Gündüz hayalinle, gece dertle avunurum,
Hasretin fırtınasında her gün savrulurum.
Bir yangın yeri yüreğim, ne dumanı var ne izi,
Sönmüyor içimde o ela gözlerin közü.
​
​Yalnızlığa kafa tuttum, bıçak çektim kadere,
Gönlümün gemisi demir attı bin bir kedere.
Sensiz bu hayatın tadı yok, hazzı kalmadı,
Senden başka kimseyi viran gönül almadı.
​
​Yollara baktıkça yorulur feri gözümün,
Hükmü geçmez oldu artık kendime sözümün.
Seninle başlayan masalın sonu hep hüzün,
Güneş doğsa bile karanlık içimde yüzün.
​
​Yaşıyorum öylesine, nefesim sana emanet,
Sevda dediğin hem ödülmüş hem de bir afet.
Takvimler dökülürken ömrün son durağına,
Hala hasretim o ela gözlerin ışığına.
​
​Garip Murat der ki; bitsin bu derin sessizlik,
Bağrıma saplanan en ağır yükmüş kimsesizlik.
Gözlerini yumma, dünyam zifiri kalmasın,
Senden gayrı kimse bu canı benden almasın