Anarşist bir yolculuğa açılır kalbim
Sırt çantamda kör düğüm çelişkiler
Ayakları havada sersem düşünceler
Ve bitmek bilmez gitmeler taşırım
Minik bir fideyi özenle büyütürüm
Aklımın ve kalbimin henüz uyanık tuttuğum topraklarında
Seni bu karanlıkta yalnız,
Kendimi bu yalnızlıkta sensiz bırakmayacağım...
Ne ellerim dokundu suyuna
Ne ayaklarım topladı kumunu...
Ben Dicle'nin akışını hiç görmedim.
Hiç ama hiç şiir yazmadım kıyısında.
Ama hep hissettim çakıl taşlarının,
Suda nazlı nazlı süzülüşünü...
Baharın içinde kış gibisin
Hayalimde dolaşan düş gibisin
Sesimi duyuyorsun neden susuyorsun
Sanki benden gitmiş gibisin
Dalında nevnihal gül gibisin
Yakıntılar, yıkıntılar arasından geliyorum.
Kimse bilmez suskunluğumu...
Kimse bilmez,
Seni çıkarıp atamıyorum
İçimdesin.
Tenime kokun sinmiş
Düşmüş
Gittiğimiz her yere
Her yola gölgemiz...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!