Şehidim!
Söyle ak yüzlü yiğidim!
Nasıl akıttılar al kanını
Allah’a imanlı o pak bağrından.
Hangi karanlık el uzandı; namert tetiğe.
Hangi korku titredi cesaretinden?
Bir kurşunla susturacaklarını mı sandılar,
Koca Devlet-i Cihan’ı?
Sen toprağa düşerken,
Ayağa kaldırdın, binlerce yeminli duanı.
Kanını yere değil, melekler göğe yazdılar;
Her damlasını bayrağıma hilalle kazıdılar.
Omzunda kıyam etse de kutlu al sancağım,
Seninle düşer mi sandılar; buna hayretle şaşacağım.
Şehidim...
Kalmasın gözlerin açık geride;
Bıraktığın emanet
Şimdi daha da daha da ileride.
Uyanıyorsun şimdi her sabah,
Filistin’de
Bir çocuğun sıcacık
Masum gülüşünde.
Nöbet tutuyorsun belki yarın Cudi’de
Sonra Kerkük’te, Musul’da, Yemen’de.
Rahat uyu ak yüzlü yiğidim;
Sen değildin düşen, Yalova’da; zalimdi,
Zulümdü.
Senin sıran gelmişti cennette;
Şehadetin; düğündü.
Kanınla mühürlendi istiklali, bu aziz milletin
Hala ayakta; hür, dimdik duruyor devletin.
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 11:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!