Ahvali Beyan 109 Şiiri - Yahya Koza

Ahvali Beyan 109

Sır yüklenip durdukça, ne derlerse o yenir
Sazanlar tuzluklarla koşarlar ağabeyim
El etek öptürdükçe ipim kuşağım denir
Boncuk bulmuşlar tekmil coşarlar ağabeyim

Kısmet bağlayıp çözen el sallasan ellisi
Mantar gibi biterler kol sallasan tellisi
Kambersiz düğün olmaz gelir ayak zillisi
Milleti yolup yolup şişerler ağabeyim

Hurafeyi yutturup duygularla oynarlar
Gaz alanlar anında fokur fokur kaynarlar
Şevke gelen gelene göbek atıp oynarlar
Köpürdükçe köpürüp taşarlar ağabeyim

Din görüntü kisvedir cinci posta oturur
Sözde emrinde olan cinlerinden dem vurur
İnancı alet edip paraya secde durur
Mutlak kader şerhini düşerler ağabeyim

Kendini matah sayıp tepeden bakan hinler
Nane hurma yedikçe nazarlık takan hinler
Rastlar ise bunlara kaçar şeytanlar cinler
Sobe de yüz kızarmaz kaşarlar ağabeyim

Bu güruhtan gönüllü çatal kazık yendikçe
Pişkin pişkin bakarak sabır edin dendikçe
Yalan yanlış inanıp boş sözlere kandıkça
Hinler günü gün edip yaşarlar ağabeyim

Yahya Koza