Ahraz Senfoni Şiiri - Yunus Emre Altuntaş

tente tutar gibi suyumdan aşağılara ta o aşağılara
sır kâtibim, zar delisi düşlerim ah bir de dipsiz kemer
gölge yok talibin zehrine bir tutam dilin
kelime dökülse çimento tutsa talihin yemem
aç derini içeriye bakayım orda mısın sahi nerdesin?
yılmazım azım azığım bir kuru ekmek ayazında yalnız
demesem öldüm zaten, perim desem kim hangi nehir
gözlerim bağlı göğüne kabrimin taşı "Allah Kerim"
lali yar lali ikramın hali bir de ah ıssız aşklara bön ahali
anlar elbet sokağın taşarından mevzunun isabet alan kenarından
aşk demine katık buhurdanlık bir de usuldan üfüren nargile türküsü
lali yarim lali dilim peltek düşlerden kalma gün
ben dün, sen yarın, ben kalır bu zalım diyarda
oyalanma bak
oyalanma
yaz sıcağı bulanık, giyeceğin entari şu dalda bilirim
lali yarim lali gecelerime bir tutam hüzün
sıcak mevsimleri kucakla birşey kalmasın bizim taraflara
üşümesin kolların, üşümesin alemin pergeli misali o eşsiz ayakların
nefesimden koran alevleri alasın
canıma düşen her bir leke teraziye çıkmıyor haylazım
yok gidişlere çare bu yolun neresine güleyim
ah desen ağlarım, bak desen bakarım, var desen varıma katık canın derim canımı katarım
uslanmaz duraklarda yağmur ıslamaz ki biletimi yakarım
yarim cevşen olur boynuma takarım kelimeler uçuşur bağrımdan bakarım
ardından düşen suya imrenirim kovalardan, derelerden, nehirlerden, denizlerden yali yali açarım
olmaz olsun aşksız mekan şu iskemle mi aşksızsa o da olmasın
şu ip mi, boğazıma geçsin aşkla dolansın sıksın canımı alsın uzak bedestenlerde tavla oynasın
lali yarim lali içime hisardan tatlı bir tebessüm
ikindi vakti ellerinde heves, günü beklerim ayasından belki düşer de alırım
yaşarım yaşatırım aldırmam gerisine mezar mezar dolaşırım
emelin olurum, gül tomurcuğu aksi sedasına su damlası düşer ağlarım
emanetini sırtlarım yalazına çalıp ayazın inadına aşk derim inadına aşk lali
hicranıma kelepçe vursalar yine aşk derim kırarım
senden sonra şehre düşsem Abdal’ın kabrine uzansam hatıranı dikseler gül dikenine
kanatsa her yanımı açsam isminle gözlerini arar uslanırım
cananım, canıma katık cennet duvarları ellerinden birer bakıştır
nehirleri gözlerinden akan tebessüm sağanağı
ağaçları saçların gibi salınır gölgeler düşlerimi
yanmam sen varken hiçbir ateş yaklaşmaz civarıma
lali yarim lali hasret bu cennet çok uzakta ben sana uzanırım
sevdam lekesiz, gök mavi, toprak serin
canımın makesi ver elini ayasına uzanayım.