Ahmet Volkan Şiirleri - Şair Ahmet Volkan

Ziyaret saatlerimde gelmeyişin,
mahpusluk sebebimi merak etmeyişin,
kapının ardında beklemeyişin,
mekansız mesafelerde gezişin,
uzak duruşun ve hep yıpratışın.
daha mı?

İnsanların gülmez, sabahların karanlık,
Yollarında hüzün var, ruhunda şaşkınlık,
Sadakat çeşmen kuru, yakındır kıyamet,
Sevenine aman yok, aşkların bataklık.

Muhteşem ışıklar ve kusursuz burunlar,

Göremeyince tükenen tek olgu beklentidir insanda.

Oysa açılan her gönülde bir göz yatar.
Ki zaten gönülle görür sevda.
Gerisini ancak hayal eder.

Doğum yılı seksen
Eylül hazanını görmemiş gözlerim
Ellerimde silahlar
Ölesiye doğmuşum
Ve tam da ortasına hayatın

Tüm güzel sözler söylenmiş
Kalbin kadar temiz bu sayfa adanmış
En ince hâliyle sunulmuş iltifatlar
Oysa bir daha kimseye böyle şarkılar söylemeyecek
Kimseye şiir yazmayacaktım
Biliyordunuz!

Firaklı sözler boşadır,
İçimde korkular sin ve se'fe
Bir gün anlayacak değiller dağların da küstüğünü
Ne denizler çekilir, ne kumsallar umar
Gemiler yanaşır ama limanlar yangın yeri
Boşa bir çıpa, sonra tornistan

Gece olunca aydınlık çöker umutlara
Sürreal bir tutkudur.
Tenha, hasret, bekleyiş.

Ne zaman birine çarpsa
Seni sorar kirpikleri

Hayatımın baharı kaygı gitti elimden
Hüsran oldu kalan ömrüm
Ne desem hicran ne desem yara
Bana kaldı yalan ömrüm.

2021

Bedeli olsun...

Sabırla titreyerek
Öyle yalın ve kimsesiz olmadan
Oturacaksın kıyısında ayrılığın.
.