Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Sende çürür gidersin

Hani dünya senin idi efendim
Talan olmuş bağın malların nerde
Saraylar hanların vardı efendim
İpek halıların çulların nerde

Sende git yalnızlık

Gel bırakma elimi yalnızlık
Ne dostlar ne sevgililer kaçtı
Bir tek sen kaldın yanımda sadık

Seni anlamak

Billur pınarlar gibi berrak akan
O gözlerin değil mi beni yakan
Ördükçe duvarlar üstüme yıkan
Bir anın bir ana uymadı sevdam

Senin adın mutluluk

üşütmedi kış günlerinde
sıcaklığın koynumda yandı durdu
seninle doydum yoksulluğumda
gülüşüne bir servet birikti

Seni nasıl sevsem

Kalbim sudan çıkmış balık misali
Toza dumana katıyor kumsalı
Adın muska yapıp boyna asalı
Yazamadım cana bir aşk masalı

Ben
Güneşi söndürdüm
Ayı yıldızı kapattım
Senin için kendimi yaktım
Daha ne yapayım

Sen kimi sevdin

Saçların darmadağın perişan
Yüzün ani harabelerinden yıkık
Nasıl oldun böyle boynu bükük
Gezme muradı gözünde dökük

Kendimle geçinemiyorum

Ne zaman kessem kıyısından köşesinden kendimi
Bıçağın en kör tarafı denk gelir

Gerdikçe gerer konuşmak, sonra suratım asılır

Kendine ışık

Senin aydınlığın bana karanlık
Karanlığıma sen olma aydınlık
İstemem kendine yanan feneri
Nasiplenmiyorsa bütün insanlık

Kimler sevdi dünyayı

Ben sevdimde yar sevmedi neçare
Sevdiğine kavuşmayan biçare
Kim bulacak vefasıza hal çare
Ben sevmedim kimler sevdi dünyayı