Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Beni güzel sevmeli

sevince inmeli dağlar eteğe
menekşe leylak kokmalı sevdiğim
dil dudak benzemeli bal peteğe
gönlü ateşte yakmalı sevdiğim

Beni kendine sor

zulamda kurşunlamış bir yürek
heybemde derviş azığı
göğünü kaybetmiş kuş misali
ötmekteyim

Ah be ihtiyarlık

Artık ben o eski ben değilim
Şehri bir günde on tura çeken
Her bankta iki nefes alıyorum
İhtiyarlık çöktü be oğul

Ah be kurban

Hayatı algılamaya harf istemez
Okumak çözmüyor vallahi billahi
Ah be kurban
Belimizi kıran şu kör cehalet

Ah beyim

Akarken gürül gürül şu nehir
İnsanın yüreğinde dert kahır
Kuşun kursağında dane zehir
Uykuda yatar şu koca şehir

Ah etmediğim gün mü var

ah; bir ah etsen dertlerin cümlesine
kan kussa ciğerlerim parça parça tükürsem

neyleyim dünyanın mal mülkünü

Ah gönül ar gönül

Seherde baktın mı gök yüzüne
Ne kadar sessiz ıssız manidar
Ya gün batarken ufkun közüne
Sen ateşi kendinde mı bildin

Ah gülüm goncam

uğrunda gönlümü yaktığım peri
almadın bir türlü yürekten efkarı
eridim kaldım bir kemik bir deri

Ah güzel

Bir sevda akar öyle hoş güzel
Geçti gönlümün baharı güzel
Hazanım bağım döküyor gazel
Geçti gönlümün baharı güzel

Ahmak

Yaka rozet elde flama
Alkışlıyor gözler âmâ
Bak bir sen şu izdihama