Ahidnâme-i Cân-ı Cân

İki devr-i sene doldu, gönül hâlâ pür-enver,
Yirmi dört ayın nûruyla, aşkımız oldu muzaffer.
On dört aydan bu yana, nice menziller aştık,
Seninle her nefeste, biz ezelden tanıştık.

Sekiz mevsim devretti, hepsi bahâr-ı gülşen,
Cihân dar gelir artık, ruhum seninle rûşen.
Gözlerinde kaybolan, onca günün nâmı var,
İki yıla sığdırdık, sanki bin yıllık bahar.

Zülfünün tellerine, bağladık bu yılları,
Aşkınla nakş eyledik, gidilmeyen yolları.
Dün dildâr idin bana, bugün oldun cân-ı cân,
Seninle geçen ömür, ne mekân diler ne an.

Şairler gıpta etsin, bu sarsılmaz kaleye,
Bin teşekkür borçluyuz, bizi seçen kadere.
Yirmi dört ay değil bu, bir ömürlük ahitnam,
Seninle her murâdım, seninle her şey tamam