Kend’özin has bigi salmayan yaşı ırmağına
Râstî yüz sürmez ol serv-kadüñ ayağına
Ak bulutdur sanma karşu mihr yüzin kaplayan
Kim bu abdâl-ı felek penbe urunur dâğına
Beni giryân étmeden hâlî degül bir dem rakîb
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta