Aheste aheste Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Gözlerimden yaş her bahar,
Akar aheste aheste.
İçimde bir gizli efkâr,
Yakar aheste aheste.

Bir gülüştün sen, ey dildar,
Şimdi gurbet oldu diyar.
Hasret bir sel, ne ki duvar,
Yıkar aheste aheste.

Yollar bana seni sorar,
Sessizliğim cevap arar.
Gözüm her an yolu tarar,
Bakar aheste aheste.

Ay gecede şavkı yağar,
Yıldız yıldız yüzün anar.
Gece bana bir yâdigâr,
Takar aheste aheste.

Gonca güller oldu bir hâr,
Bülbül dilsiz, bağ tarumar.
Geçmiş günler, eski yıllar,
Sokar aheste aheste.

Sözün ince bir hançer, yâr,
Kalbe işler, derin yarar.
Merhem diye sardım, ah, dar,
Sıkar aheste aheste.

Bir gül idin, ey gülizar,
Kopardılar, düştü gubar.
Mendilinde ismin yazar,
Kokar aheste aheste.

Gece çöker dağa, zâr zâr,
Bulut gibi gönül ağlar.
Gözyaşımda şimşek parlar,
Çakar aheste aheste.

Adın türkü olup çağlar,
Sazın teli derin sızlar.
Her nağmesi göğsü yoklar,
Burkar aheste aheste.

Ne vuslat var, ne bir karar,
Gönül gece hep sayıklar.
Her gün seni yitti sanar,
Korkar aheste aheste.

Kader ince bir ağ kurar,
Düğüm düğüm olur bağlar.
Ağdan ömrüm bir tel kadar,
Sarkar aheste aheste.

Ayrılık bir kıştır, kar kar,
Her gecesi yokuş, dağlar.
Ömür yolda adım atar,
Bıkar aheste aheste.

Göğsümde bir yangın yanar,
Dumanı da göğü sarar.
Bir ah olup dağı aşar,
Çıkar aheste aheste.

Dünya bir han, ömür nazar,
Son durak bir kuru mezar.
Kasapoğlu der ki: göç var,
Kalkar aheste aheste.