Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güçlü dizelerle kurulmuş bir şiir.Yüreğinize sağlık.
özenli satırlarda hayat bulan anlam dizgeleri...
Figen şaire tebriklerimle..
Oldukça güzel olmuş. Bu Figen'in kendini aşma noktası bence.Son dizeyi ''seni izleyenler de yıkılsın'' diye mi yazmak istemiştin? Kal sevgiyle
Hayatın kendiside galiba bir oyun.Güzel dile getirmişsiniz.Tek fark aradaki.Oyunun sonu bellidir ancak yaşamda öyle olmuyor gibi.Tebrikler
Ah kadın
Sahnenin tam ortasında yalnızsın
Bu bir kader mi? OLMAMALI.
Tebrikler Figen hanım
Bu kadar ümitsiz olmamalı.Ama gerçekler galiba.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta