Birden durgunlaşır her şey
İçinden bir şeyler kopar
Boğazın düğümlenir
Hiçbir şey söyleyemezsin
Kalbin kırılmıştır
Öyle bir histir ki
Bir gecede kaç deniz dolar
Kaçı dolar da kaçı taşar
Bir odada kaç mum yanar
Kaçı yanar , kaçı kaçar
Kırıklar daha ne kadar parçalar
Bu yüzden mi yaralar kanar
Rüzgarda uçuşan yapraklara benzetiriz
Savruluşumuzu
Solan çiçeklere benzetiriz
Umudumuzu
Yağan yağmura benzetiriz
Gözyaşlarımızı
Müthiş bir gecenin soluğunda
Ay ve yakamoz…
Biri denize aşık diğeri aya
İki dost hoş sohbetlerle yürürken
Gece daha mı bi güzelleşir,
Aydan mıdır,denizden mi
Karanlıktan korkan çocuklardan
Gecelere aşık kimselere dönüştük
Büyüdük,artık masum çocuklar değiliz
Bir şey var omuzlarımızda
Bir yük,sıkıntı,çaba yahut dert
Belki de bu yüzden sessizliğe fısıldadık
Gün batımına doğru
Oturduğun yerden saatler geçirdiğinde
Bir de bakmışsın
O saatlerde yılların geçtiği bir ömür gelmiş aklına
Daha ne kadar yaşayacağız biz bilemeyiz
Ama bi dön ve bak geriye
Yüreğimize akan gözyaşları ıslatır diye mi
Yeni hikayeler yazamayız
Islanınca kelimeler karışır
İçimiz burkulur, bir şeyler kopar diye mi
Islanan kağıt misali
Sayfalar yırtılır ya da buruşur diye mi korkarız
Biraz kapatsak gözlerimizi
Hayaller mi başlar bu sefer
Birileri gelir aklımıza karanlıkta
Hayatımızda karanlıklar olduğunda da
Ne güzel hayaller kurulmuş
Belkiler dolanmış dilimizin ucunda
Tatlı bir rüyadan kalkılmış da
Gerçekler en sert haliyle tokatlamış bizi
Gerçek bile olmayan bu tokat mı acıtmış canımızı
Öyle değilse neden bu gözyaşları ?
Halsiz ve bitkin kalmışım
Yorulmuşum nedensizce
Hayaller bitmiş tükenmiş sanki
Hepsi uçup gitmiş
Bir çiçek arıyorum
Adı petunya




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!