Sevdan dedim… kader dedim…
Ama en çok da kendime yenildim be…
Biz seninle ayırdık yolu,
Bir gecede kopardık bağı.
Kader midir bilmem bu sızı,
Kaldın içimde gönül hırsızı.
Ağlayıp kapına bir gün gelsem,
“Pişmanım…” deyip önüne düşsem,
Dünyayı sersem ayaklarına desem…
Döner misin bana, gönül hırsızı?
Ah gönül hırsızı…
Yaktın beni sessiz sızı.
Bir gülüşün ömrüm aldı,
Dön artık be gönül hırsızı…
Ah be… sevda dedin ömür aldı…
Ben yine susmayı seçtim…
Yıllarca çileyi yük ettin bana,
Tertemiz gönlüme bıraktın yara.
Hicranı tattırdın gün be gün bana,
Yetti artık dön be gönül hırsızı.
Ağlayıp kapına yine gelsem,
“Seviyorum hâlâ…” diye inlesem,
İçimi döküp mazimi söylesem…
Yine de döner misin gönül hırsızı
Ah gönül hırsızı…
Yaktın beni sessiz sızı.
Bir gülüşün ömrüm aldı,
Dön artık be gönül hırsızı…
Sana kızamadım be…
Yaktın… yıktın…
Ama yine de…
Gönlüme taht kurdun…
Dön artık…
Gönüüül… hırsızım…
Kayıt Tarihi : 7.3.2026 01:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!