Ağlıyorum Şiiri - Servet Balıbey

Ağlıyorum
Gördüğüm gerçeklere
Kulaklarım gözlerimde
Bir alt yazının fısıltısında
Son dakika
Ateşkes kesilmemiş
Ateş edilecekmiş
Yürüyen her çocuğa
Doğuran her kadına
Ta ki yıkılan beton ve toprak kalıncaya dek
Meğer yeterince çocuk ölmemiş
Hala yaşayanlar varmış
Petrol fiyatları yükselmiş
Gözlerim ağırca bir yükü yüklendi
Ekran ışığı radyosyon oldu dağ gibi oturdu gözlerime
Kafam altında Ezildi
Gerçekler neden bu kadar acı
Acılar neden bu kadar ağır
Canımın canı ezildi
Tutamıyorum.
Duygular gözyaşlarımı kabartırken Medcezir
Yatağımdan taşıyorum
Doğada olmaması gereken bir varlık
Nasıl bu kadar serbest bırakılabilir
Kafese sokulmalı
Yaptığı sorulmalı
Farkında mı olup biten bütün bu gerçeklerden
İhtiyacımı var kan dökmeye
Toprağa mı ihtiyacı var
Güç kimi kurtarmış
Ve cinayet kimi yüceltmiş
Hangi din çocukların ölmesini haklı bulabilir
Hangi kutsal değer öldürmeyi emreder
Dünyadan soğuttular beni
Yaşamaktan utanır oldum
Bunca emaneti nasıl teslim edeceğiz asıl sahibine