Çocukluğumdan beri ağlamamı engellediler
Erkek adam hiç ağlar mı dediler.
Ne annem bizi terk ettiğinde,
Ne erkekliğe ilk adım sünnetimde,
Ne üçüncü sınıftaki ilk aşkımın İzmir’e gidişinde,
Ne de babamın ölümünde,
Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Devamını Oku
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına




çok güzel ümit kardeş
Hep öyle değilmidir hayat;
Hep başkaları yön verir bize ve biz nedense hep onları dinleriz... Bence ağlamasını öğren; hüzünlerini, dertlerini akıt gözyaşı yerine...Umutlar kalsın sana ve koca koca sevgiler, hiç eksilmesin içinde ve hiç terketmesinler seni...
Sevgiyle kal... Gülay MORGÜL
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta