Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
çok güzel ümit kardeş
Hep öyle değilmidir hayat;
Hep başkaları yön verir bize ve biz nedense hep onları dinleriz... Bence ağlamasını öğren; hüzünlerini, dertlerini akıt gözyaşı yerine...Umutlar kalsın sana ve koca koca sevgiler, hiç eksilmesin içinde ve hiç terketmesinler seni...
Sevgiyle kal... Gülay MORGÜL
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta