Ağlamak Şiiri - Enes Papağan

İstedikleri yerde ve istedikleri zaman ağlayabilen insanlara imrenmişimdir hep,
Benim göz yaşlarım akmayı bırakalı çok oldu.
Ağlamasını göstermekten çekinmeyen insanlara imrenmişimdir hep,
Ben gözlerimi sıka sıka içleri kanla doldu.

Dertlerini anlatabilen insanlara imrenmişimdir hep,
Ben içimde tuttum, sonunda gözlerimden taştı.
Sevdiğini söyleyebilen insanlara imrenmişimdir hep,
Ben şiirlere döktüm, kağıt kalmadı.

Birini seviyorsanız söyleyin,
Bugün olan yarın olamayabiliyor.
Sarılmak istiyorsanız sarın bedenini sıkıca,
Yarın eller boşluğa düşebiliyor.

Ağlamaktan çekinmeyin asla,
Otobüste zorluk çekersiniz sonra.
Ağlamamak için kendinizi sıkarsınız,
Herkes size bakar inmek zorunda kalırsınız.
Sonra boş bir arsa bulmak için, etrafta çırpınırsınız...