Kırların nazlı papatyasıydın,
Gelinciklerin kırmızısı dudaklarında,
Güneşin ışığı gözlerinde dururdu her an,
Göğe tırmanan umutların,
Uçsuz bucaksız sevdaların vardı,
Hayallerin yıldızlara meydan okurdu,
Bir ırmak kadar coşkulu,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
