Ağıt Şiiri - Ceylin Aysima Turan 2

Bugün bir kalabalık var evimin önünde.
Cenaze aracı da var, kimin bu cenaze?
Ağlamayın, dövünmeyin, artık hepsi nafile.
Dönmez artık giden bürününce beyaz kefene.

Anlaşılan benim bu diyardan göçmüş olan,
Ağlama güzel anam, sen ağlama dayan.
İyi adamdı diyecekler sorsan hepsi yalan,
Hakkını helal et anam, sensin bir beni duyan.

Babamın yanındayım, beni bekliyor burada.
Sağken olmasa da şimdi dağ gibi arkamda.
Ben göçmüşüm gitmişim, huzur vaktidir artık.
Sen korkma anam, bu toprak değil karanlık.

Dostlarım vardı hani, neredeler şimdi?
Kardeş lafı yalnız boş gevezelik miydi?
Huzura gidiyorum ben, boşa değil bu kefenin rengi;
Tıpkı geleceğim gibi ak, geçmişim gibi zifiri.

Ben yaşarken de ölüydüm, kendimden önce yüreğimi gömdüm.
Gidince ağıt yakmayın, ben yanımda olacağınız vakitte söndüm.
Herkesin bir gün olduğu gibi ben de beyaz kefene büründüm;
İpek midir nedir kumaşı, asıl huzuru orada gördüm.