Ağaçların dilinden, çok iyi anlıyorum,
Ağaçlar konuşurken, ben ise dinliyorum.
Ağlamaklı oluyor, zaman zaman, gözlerim,
Halimizden utanıp, çok hicap duyuyorum.
Neden hicap duyduğum, herkesçe bilinmeli,
İhanetten vaz geçip, kendimize gelmeli,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaldırımda; Akasya ve ben bir; Mimoza’yım,
Boş bulduğun yere dik, misk-i amber saçayım,
Beni tanıdınız mı? Ben bir; Okiloptusum,
Bataklıklara dikin, batağı kurutayım.
Dağa, taşa, tepeye, bolca dikin bizleri,
Bülbül öter dalımda, mutlu eder sizleri.
selam olsun sevgi dolu dost yüreğinize,kutlarım,duyarlı yüreğinizin ve kaleminizin sesi hiç susmasın.
sevgiyle ve sağlıkla kalın e mi
Ustadim yureginize saglik cok hos bir siirdi kutlarim saygilar***Tam Puan***
Ustadim yureginize saglik cok hos bir siirdi kutlarim saygilar***Tam Puan***
bu şiiri ve yazan yüreği ayakta alkışlıyor saygı ve muhabbetle selamlıyorum...
anlamlı duyarlı nasihat güzelliğinde mükemmel dörtlükler...
çevre koruma adına ödüllük bir eser...
saygılar üstadım...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta